Internetoplichting (online handelsfraude)

Wat is internetoplichting (online handelsfraude)?

 

Internetoplichting (online handelsfraude) wordt na het ingaan van de Wet computercriminaliteit III strafbaar gesteld in artikel 326d van het wetboek van strafrecht. Dit zal luiden: “Hij die een beroep of een gewoonte maakt van het door middel van een geautomatiseerd werk verkopen van goederen of verlenen van diensten tegen betaling met het oogmerk om zonder volledige levering zich of een ander van de betaling van die goederen of diensten te verzekeren, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vijfde categorie”.

 

Het was de bedoeling dat artikel 326d van het wetboek van strafrecht op 1 januari 2019 in werking zou treden. Dit is echter uitgesteld.

Wat betekent dit in normaal Nederlands?

Internetoplichting en online handelsfraude zijn hetzelfde. Het laatste klinkt alleen iets chiquer. De Hoge Raad is de laatste jaren kritischer geworden op de interpretatie van de ‘normale’ oplichting. Hierdoor was het niet meer vanzelfsprekend dat het openbaar ministerie personen kon vervolgen die gekochte goederen opzettelijk niet leverden. Er was meer nodig. Denk hierbij aan het opzettelijk opgeven van een verkeerde naam of e-mailadres om zo de kopers om de tuin te leiden. Zie hiervoor het volgende arrest. Er moet sprake zijn van een zogenaamd oplichtingsmiddel. Dat was de wetgever een doorn in het oog. Om die reden werd een afzonderlijk wetsartikel gemaakt. Internetoplichting is een veelvoorkomende vorm van cybercrime. In 2015 waren er bij de politie al meer dan 35.000 aangiftes binnengekomen. Naar verwachting wordt dit aantal de komende jaren hoger.

De wetgever heeft er bij de internetoplichting voor gekozen dat er sprake moet zijn van een gewoonte of een beroep. Een eenmalige internetoplichting is dus niet strafbaar. Er is bijvoorbeeld sprake van een gewoonte wanneer een verdachte binnen een korte tijd een groot aantal goederen via internet verkoopt zonder dat hij de intentie heeft te leveren.

Goed om te weten.

De wetgever heeft in de wetsgeschiedenis opgenomen dat het openbaar ministerie niet te snel tot vervolging moet overgaan. Een conflict over het niet leveren van goederen of diensten is in de eerste plaats iets tussen burgers onderling. Het inzetten van het strafrecht is het laatste redmiddel.

 

Computervredebreuk - Problemen met justitie

Plaats hier een openbare vraag of reactie